Kennismaken met Martin Elshout

Door de ogen van Marijke Woudenberg

Marijke en Martin werkten jarenlang samen aan de website van Juwelier Woudenberg. Deze samenwerking stopte op het moment dat Marijke en haar man besloten met (welverdiend) pensioen te gaan.

Hallo, met Martin.
“Wat kan ik voor je doen?”

Eh, Martin, ik zit er een beetje mee. Mijn man heeft ermee ingestemd om met jullie een website de maken. Hoe gaat dat dan? Zal ik maar eens komen praten? Hij heeft wel begrepen dat wij moeten aangeven wat wij willen.

Help. Hij heeft geen idee. Ik weet er niks van. We zijn allebei afkomstig uit het computerloze tijdperk. Alles versnelde in ons werkzaam leven. Automatisering bijvoorbeeld en voor informatie zoeken op het web werd langzaam aan noodzakelijk. Als consument met interesse voor internet had ik wel begrepen dat een goede site erg belangrijk was geworden, zeker voor een kleine detailhandel. Hoe wil je gevonden worden?

Het eerste uurtje overleg overdonderde mij. Termen als “url”, “converteren”, “dpi”, “tags”, “link”, “homepage” en nog veel meer waren compleet nieuw. Martin begreep dat hij een gretige leerling had maar moest van vaktaal ook nog begrijpend Nederlands maken. Ik geneerde mij er soms bij. Maar Martin, de geduldige, heb ik er nooit op kunnen betrappen dat hij ongeduldig werd. Materiaal werd verzameld en geplaatst. 25 uur in de week was ik ermee bezig. En keek ook hoe andere sites waren ingericht natuurlijk. In de tien jaar die we met een klein juweliersbedrijfje in een middelgrote plaats hebben samengewerkt moest ik ook mijn echtgenoot ervan overtuigen dat de site inkomsten genereerde. Ik kreeg mondjesmaat budget om ook te gaan adverteren en met Google en om met Analytics te zien hoe het verloop van vindbaarheid was.

Vier jaar na de bedrijfsbeëindiging moet mijn kleine zelfstandige juwelier erkennen dat de site en ook de webshop veel trafic heeft opgeleverd. Hoera. Mede dankzij de niet aflatende hulp van Martin. “Fratelli!”

Boeiend? Delen mag...